صفحه شخصی

مطلب را به بالاترین بفرستید:

این عرب ها خیلی با حالند،میگم جون هر چی مرده خلیج فارس رو که نه ولی............

این عرب ها خیلی با حالند،میگم جون هر چی مرده خلیج فارس رو که نه ولی یک چیزی بزاریم کف دستشون برن پی کارشون،حیفه واقعا نگاه کنید چقدر لطیف فکر میکنن
BABY CARE
:))

مطلب را به بالاترین بفرستید:

شاه: بفرمایید! این هم حقوق بشری که می خواستید

روز يکشنبه، سوم فروردين ماه ۱۳۵۹، شاه و همراهانش به قاهره - پايتخت مصر- پرواز کردند. محمد انور سادات - رهبر مصر- که محمد رضاشاه را «برادر» خود می خواند، او را در کاخ «قبه»، کاخ شاهان مصر، جای داد، کاخی که محمدرضاشاه آن را از دوران نامزديش با فوزيه - خواهر آخرين پادشاه مصر- به ياد داشت.

شاه ،‌ اين بار، انزوا پيشه کرده و گوشه گرفته بود. او حتی تن به ديدار با فرستادگان رسانه های گروهی نيز نمی داد؛ تا اين که اواخر ماه مه، اوايل خرداد ماه، انورسادات در احوالپرسی تلفنی روزانه اش از شاه، به او خبر داد که «کثرين گريم» که در ايران با نام «کاترين گراهام» شناخته می شود، مدير موسسه مطبوعاتی «واشينگتن پست» به قاهره آمده و خواستار ديدار با اوست.

  


شاه به انور سادات پاسخ می دهد: اما، انور! من ممکن است حرف های تندی درباره دوستتان- جيمی کارتر- بزنم. ناراحت که نمی شوی؟


انور سادات می خندد و می گويد : نگران من نباشيد، هر چه می خواهيد بگوييد.


کثرين گريم، همراه جيم هوگلند، گزارشگر واشينتگن پست، به ديدار شاه در کاخ قبه می روند. اين آخرين گفت و گوی مطبوعاتی شاه تبعيدی ايران، پيش از مرگ اوست...


جيم هوگلند در گزارشش از اين ديدار که نخست در واشينگتن پست و سپس روز ۲۸ ماه مه ۱۹۸۰ در اينترنشنال هرالد تريبيون منتشر شد، می نويسد:

"شاه که در پی آخرين عمل جراحی بر روی او، بسيار لاغر و رنجور می نمود، جامه خوشدوختی بر تن داشت اما بر اثر لاغری زيادش، گشاد و بيقواره به تنش زار می زد.... شاه نزديک به دو ساعت، به پرسش های من و خانم «گريم» پاسخ داد... او در گفته هايش، بخصوص هنگام ياد کردن از برنامه های بلند پروازانه يی که برای کشورش (ايران ) داشت، پی در پی آه می کشيد و افسوس خطاهای گذشته را می خورد....
او می گفت: امروز خيلی ها به من می گويند که اگر در آن روزها دست دولت و نظاميان را باز می گذاشتم، خونريزی صد بار کمتر از آن می بود که بر اثر نرمش و سازش و تسليم قدرت به نيروی مخالفان، پيش می آمد."


بگزارش جيم هوگلند، شاه در اين گفت و گو، آمريکا و بريتانيا را متهم کرد که در روزهای بحرانی اواخر سلطنتش، او را رها کردند و با مخالفانش کنار آمدند.


شاه سپس، رسانه های گروهی غرب را آماج تيرهای انتقادی تند می گيرد و به کثرين گريم، مدير و جيم هوگلند، گزارشگر روزنامه واشينگتن پست، بی هيچ مجامله يی می گويد:

"شما دلتان برای حقوق بشر می سوخت؟ شما از نبود مردمسالاری و آزادی در ايران رنج می برديد؟
بفرماييد! اين هم حقوق بشری که می خواستيد. اين هم مردمسالاری و آزادی هايی که از نبود آن در دوران پادشاهی من رنج می برديد!"


محمدرضاشاه پهلوی بامداد روز پنجم مرداد ماه ۱۳۵۹ در پی بيست و چهار ساعت دست و پنجه نرم کردن با مرگ،‌ دستخوش تبی تند و سوزان و در اغماء، ديده بر جهان فرو بست.


در مراسم باشکوهی که انورسادات برای «برادرش محمدرضاشاه» بر پا کرد، جز ريچارد نيکسون،‌ رئيس پيشين جمهوری آمريکا،‌ و کنستانتين، پادشاه بر کنار شده يونان، از دوستان نزديک او، نشانی به چشم نمی خورد؛ حتی از ملک حسين – پادشاه اردن- دوست ديرين و بسيار وامدار شاه......


شاه پيش از مرگ به جيم هوگلند گفته بود که حتی استعفای او از مقام پادشاهی نيز به رهايی ديپلماتهای آمريکايی گروگان «دانشجويان پيرو خط امام» ياری نخواهد داد.
بزودی ثابت شد که مرگ شاه نيز در آزادی اين گروگان ها بی اثر بوده است. پنجاه و دو ديپلمات آمريکايی، حتی پس از مرگ شاه نيز در بند ماندند.


چند روز پس از درگذشت شاه، دقيقاً روز سی ام شهريور ماه ۱۳۵۹، عراق، زير فرمان صدام حسين، نخستين تجاوز نظاميش به خاک ايران را آغاز کرد. جنگی که با ادامه اسارت ديپلماتهای آمريکايی در تهران، جهان غرب را در کنار عراق جای داد اما نه آنچنان که صدام حسين پيروز از ميدان به در آيد.


ياری های جهان غرب به عراق آنچنان بود که جمهوری اسلامی نيز از ميدان جنگ پيروز بيرون نيايد. بدين سان،‌ جنگ عراق و جمهوری اسلامی با ميليون ها کشته ، زخمی و آواره و نيز ميلياردها دلار خسارت به هر دو طرف، هشت سال خونين به دراز کشيد.


به هر روی، زير بار همين جنگ خان و مان سوز بود که جمهوری اسلامی سرانجام، پس از چهار صد و چهل و چهار روز، گروگان های آمريکاييش را آزاد ساخت.

 http://www.radiofarda.com/content/f3_rahrovan_mehr_kin_mag/24534855.html  : منبع

مطلب را به بالاترین بفرستید:

مطلب را به بالاترین بفرستید:

مردان واقعی زنان را خریداری نمی کنند

مطلب را به بالاترین بفرستید:

کرک داگلاس، ۹۵ ساله شد

کرک داگلاس، اسپارتاکوس هالیوود ۹۵ ساله شد

کرک داگلاس، اسپارتاکوس هالیوود ۹۵ ساله شد

کرک داگلاس یکى از بازیگران پرسابقه هالیوود در روز نهم دسامبر نود و پنجمین سالگرد تولدش را جشن می‌گیرد. هنرپیشه‌ای که در تمام سال‌های فعالیتش در عرصه سینما و علیرغم سه بار نامزد شدن برای دریافت جایزه اسکار‌، هر بار دست خالی صحنه را ترک کرد.

گروهی از منتقدان کرک داگلاس را جزو بازیگران درجه یک هالیوود به شمار نمی‌آورند، اما فیلم‌هایی که این هنرپیشه در آنها ایفای نقش کرده، موفقیت چشمگیری را در گیشه داشته است. تصویری از داگلاس در کنار هنرپیشه‌ای نروژی که همبازی وی در فیلم "وایکینگ‌ها" بود.

"راه‌‌های افتخار" به کارگردانی استنلی کوبریک و با بازی کرک داگلاس در نقش "کلنل داکس" یکی از فیلم‌های پرحاشیه و به یاد ماندنی در سال ۱۹۵۷ بود. این فیلم بر پایه‌ی رمان پرفروشی ساخته شد و روایتی از ارتش فرانسه در جنگ جهانی اول را ترسیم می‌کند.

کرک داگلاس به همراه پسرانش مایکل (۴ ساله) و جوئل (یک ساله) به هنگام پیاده شدن از هواپیمایی در فرودگاه نیویورک.

تصویری از کرک داگلاس در صحنه‌ای از فیلم "قهرمان" محصول سال ۱۹۵۰. این صحنه از سوی انجمن عکاسان فیلم در آمریکا به عنوان "پراحساس‌ترین لحظه فیلم سال" برگزیده شد. رییس این انجمن در توضیح این انتخاب گفت: «تصویری که داگلاس در این صحنه از جنگجویی در هم شکسته ارائه می‌دهد، با ارزش‌تر از هزاران کلمه است. او تمام داستان یک "قهرمان" را روایت می‌کند.» کرک داگلاس برای بازی در این فیلم نامزد دریافت جایزه اسکار شد، اما ناکام ماند.

کرک داگلاس سوار قایقی در ونیز در سال ۱۹۵۳. داگلاس به بهانه‌ی نمایش فیلم "بد و زیبا" در جشنواره فیلم ونیز به این شهر سفر کرده بود.

کرک داگلاس در نقش ونسان ونگوگ، ‌نقاش شهیر هلندی در فیلم "شور زندگی" محصول سال ۱۹۵۶. بازی درخشان داگلاس در این فیلم بار دیگر نامزدی جایزه اسکار را برای وی به ارمغان آورد.

کرک داگلاس دو بار ازدواج کرد که ازدواج دوم وی بر خلاف ازدواج نخست، تا هم اکنون دوام داشته است. در این تصویر داگلاس به همراه همسر دومش، آن بایدنس و پسرش پیتر به هنگام گذراندن تعطیلات در موناکو دیده می‌شود.

کرک داگلاس در مجموع چهار فرزند دارد که دو پسرش مایکل و جوئل داگلاس از ازدواج نخست وی بوده‌اند. در این تصویر کرک داگلاس به همراه پسر دیگرش پیتر در سال ۱۹۶۷ دیده می‌شود.

کرک داگلاس در صحنه‌ای از فیلم "بیست‌هزار فرسنگ زیر دریا"، اقتباسی از رمان پرآوازه ژول ورن به کارگردانی ریچارد فلیشر. این فیلم محصول سال ۱۹۵۴ است.

صحنه‌ای از فیلم "اولیس" که در آن کرک داگلاس به همراه آنتونی کوئین بازی کرد

کرک داگلاس در کنار السا مارتینلی و ادوارد فرانس سر صحنه فیلمبرداری "مبارزه‌گر سرخپوست".

"آخرین قطار گان هیل"، فیلمی وسترن با بازی درخشان کرک داگلاس در نقش کلانتری که به دنبال اجرای عدالت برای قاتل همسر سرخپوستش است.

"جدال در اوکی کورال" فیلم وسترن دیگری است که کرک داگلاس در آن در کنار برت لنکستر مقابل دوربین قرار گرفت.

بازی در فیلم به یاد ماندنی"اسپارتاکوس" شهرت کرک داگلاس را دو چندان کرد و او را به یکی از ستارگان سینمای هالیوود مبدل ساخت. این فیلم از روى یکى از رمان‌هاى "هاوارد فاست" رمان نویس آمریکائى ساخته شده بود که تمامی کارهایش رمان‌هاى پرفروش و سرگرم کننده‌ی تاریخى ـ سیاسى بوده‌اند.

کرک داگلاس پس از اسپارتاکوس فیلم درخشان دیگری را در کارنامه‌ی فعالیت‌های حرفه‌ایش ثبت نکرد. طلسم ناکامی وی در دریافت جایزه اسکار اما در سال ۱۹۹۶ سرانجام شکسته شد. او به پاس ۵۰ سال حضور در صحنه‌ی سینما اسکار افتخاری را از آکادمی دریافت کرد.

کرک داگلاس و همسرش آن در کنار مایکل داگلاس و کارترین زتا جونز (هنرپیشه و همسر مایکل داگلاس).

در سال ۲۰۰۳ در فیلم کمدی "همه چیز در خانواده باقی می‌ماند" سه نسل از خانواده داگلاس‌ها در کنار یکدیگر در برابر دوربین ایستادند. در این فیلم کرک داگلاس، مایکل داگلاس و کامروه داگلاس (پسر مایکل داگلاس) ایفای نقش می‌کنند

آن و کرک داگلاس در مراسمی در شهر لس‌آنجلس در سال ۲۰۰۸.

پدر و پسر در کنار یکدیگر.

در مراسم اسکار سال ۲۰۱۱ کرک داگلاس با حضور بر روی سن جایزه بهترین بازیگر زن نقش مکمل را به ملیسا لئو اهدا کرد.

ستاره کرک داگلاس در پیاده‌روی معروف "شهرت" در هالیوود.

مطلب را به بالاترین بفرستید:

هفت زن ایرانی برای آزادی و برابری بصورت گروهی برهنه شدند

گفته های این زنان چنین است: 1- برای شما که می خواهید و نمی توانید 2- برابری زن و مرد 3- برهنگی من، نه به سنگسار 4- برهنگی من، نه به................

مطلب را به بالاترین بفرستید: